ವಿರಹವೇದ.....

ಬದುಕಿರುವೆ, ನೆನಪಾಗಿ ಹೃದಯವನೇಕೆ ಸುಡುವೆ??

ಸಾಯುವೆ, ಇಟ್ಟ ಚಿತೆಗೆ ಉರಿಯಿಡಲು ನೀ ಬರುವೆ..

ಮನಸಿನಲಿ, ಪ್ರೀತಿ ತುಂಬಿ ಪ್ರಾಣ ಕೊಡುವ ಮಾತಿಗೆ ;

ಕನಸಿನಲ್ಲೂ, ಕೊಲೆಯ ಮಾಡಿ ಕದ್ದು ಓಡೋ ನೀತಿಗೆ..

ಪಕ್ಕದಲ್ಲೆ, ಬಂದು ಸುಳಿದು ಎದೆಯ ಬಡಿತ ಕುಣಿಸಿದೆ ;

ಪಟ್ಟನೆಂದು, ಹಾರಿ ಹೋಗಿ ಜೀವವಾಯು ನಿಲಿಸಿದೆ..

ಭಾಷೆ ಕೇಳಿ, ಹರಿಶ್ಚಂದ್ರ ಒಂದು ಕ್ಷಣ ನಿಂತಾನು ;

ಮೋಸ ಕಂಡು, ಕಂಗಾಲಾಗಿ ಪ್ರಾಣವನ್ನೇ ಬಿಟ್ಟಾನು..

ಸಾಯುವಾಸೆ, ನಿನ್ನ ಬಿಟ್ಟು ಬದುಕಲಾರೆನೆಂದು;

ಬದುಕುವಾಸೆ,ನಿನ್ನೇ ನೆನೆದು ನೋವ ಮರೆಯಲೆಂದು...

ದೂರಲಾರೆ,ಕಾಡಲಾರೆ ಮತ್ತೆ ಬೇಡಿ ಪಡೆಯಲಾರೆ;

ಸೋತ, ಜೀವ ಸಾಯೋವರೆಗೆ ಒಂಟಿಯಾಗೆ ದೂಡುವೆ...

ನೋವಿನಲಿ, ನಲಿವ ತುಂಬಿ ಪ್ರೀತಿ ಹುಡುಕೋ ಆಸೆಯು

ಜನುಮದಲ್ಲೆ, ಸಾಕು ಇನ್ನು ಪ್ರೀತಿಯ ಸಹವಾಸವು...